زندگینامه آمیشا پاتل بازیگر بالیوود

نام: آمیشا پاتل
متولد: ۹ ژوئن ۱۹۷۹
قد: 163 سانت

افراد فامیل:

پدربزگ: راجنی پاتل,وکیل دعاوی و نماینده  مجلس
پدر: آمیت پاتل
مادر: آشا پاتل
برادر: آشمیت پاتل(هنرپیشه)

 
        آمیشا از رشته مهندسی بیولوژیک از دانشگاهی در آمریکا فارغ التحصیل شد و به خاطر نوشتن مقاله ای درزمینه علم اقتصاد مدال طلا دریافت کرد.او قبل از اینکه وارد سینما شود، درچند بانک کار میکرد. خانواده پاتل با خانواده روشن دوستان نزدیکی هستند. یک شب که خانواده پاتل برای شام به خانه روشن ها رفته  بودن، راکش روشن  کارگردان به   وی پیشنهاد بازی در فیلمی  به  نام کاهوپیارهه درکنارپسرش هرتیک روشن کرد . وازاین تاریخ به بعد توسط پدرهرتیک نام وی به عنوان هنرپیشه در بالیوود ثبت شد، هرچند بازی های درخشانی از وی نمی بینیم . وی چندی پیش ازخانواده خود جدا شد علت این امر را آمیشا اینگونه بیان میکند : حالا من مستقل شدم و دیگه برای هر فیلمی جوابی پس نمیدهم. گفته میشود آمیشا با خانواده  خود بر سر بوسیدن درفیلم مشکل داشته خانواده شدیدا با این موضوع برخورد میکردن اما آمیشا بالاخره  جدا شد تا راحتر ببوسد .اولین بوسه وی در فیلم قیام از توبی استقانز بود و بوسه بعدی نیزهمچنان در راه هست .

بعضی از چیزای مورد علاقه آمیشا :

عاشق: صداقت و امانت
متنفر از: دورویی و تبعیض
خرافاتی درباره: اسمها و شماره ها
نقاط قوت: خانواده و اعتماد به نفس
چیز جذاب در تو؟: شوخ طبعیم
بزرگترین دارایی: شوخ طبعی و خانواده ام و توانایی اینکه به خودم بخندم
چه چیزی را در زندگی حس میکنی؟: صداقت و سادگی
بزرگترین ثروت: هوش
نزدیکترین دوست: مادرم
غذای مورد علاقه: غذای خانگی و غذای تایلندی
لباس مورد علاقه: شلوار و تیشرت و شلوار-کمیز (لباس سنتی)
هنرپیشه های مرد مورد علاقه: امیر خان,دیلیپ کومار و ریچارد گیر
هنرپیشه های زن مورد علاقه: مینا کوماری,مدهوری دیکشیت و جولیا رابرتز
خواننده های مورد علاقه: جاگیت سینگ و جولیو ایگلسیاس
فیلم مورد علاقه: قیامت سه قیامت تک,دیلواله دولهانیا له جاینگه,اومراو جان,چندنی و پریتی و من
عطرهای مورد علاقه: Cool Water,Bulgari,Issey Miyake  و Zadore
رنگهای مورد علاقه: سفید, صورتی و آبی
کتاب مورد علاقه: A Bridge Across Forever نوشته ریچارد بچ
شعار: برای رسیدن به رویاهاتون نباید خیلی بترسید چون که اونها بالاخره به حقیقت میپیوندند.

سلام دوستان عزیزم
خوبین شما... ببخشید که خیلی وقته آپ نکردم... معذرت میخوام...
از همه شمایی که میاین و نظر میدین هم ممنونم... ببخشید که بهتون کم سر میزنم
راستش چند روزیه که ذهنم ناراحته... دعا کنین تا مشکلم بر طرف بشه
امیدوارم که از شعر زیر خوشتون بیاد...

بشنو صدامو

وقتی دل دریای خونه                    از دل ما کی میخونه
حرف ما رو کی می فهمه               غم ما رو کی می دونه
اگه گوش شنوا بود                       توی این دور و زمونه
در دامونو می شمردیم                   همه رو دونه به دونه

  * * *

زندگی یعنی یه لبخند                   یعنی گفتن و شنیدن
مثل چشمه ای زلاله                    رو به دریای رسیدن
من می دونم که توقف                 مثل مردابه یه مرداب
حرف ماهی رو بفهمین               بشکنین شیشه ی این خواب